çocukluğum çocukluğunun ellerinden tutarken içinde o annemin rahmi kadar huzurlu kokunu soluyarak nefes aldığım yüreğini bırakıp gidemedim .. çünkü zaten hayattan kopmuştum ve cennetteydim aşkınla öylesine sarhoştum ki birgün cennetimden kovulacağıma hiç inanmak istemedim ... ama kendini kovdurmak için kendini kirletme beni aslında cennet gördüğüm cehennemden itme caban hayret verici bari sen kurtar kendini der gibi...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder