gün ay dın

Garip bir sıvı pompalıyor artık kalbim
Boşalttım kanımı ve sana ait olanları
Kendi cinayetini hesaplayan bir katil gibi
Hesapladım bitişini
Sonsuz bir kabustan uyanmaya çalışan
Küçük bir kız gibi
Titreyan sesimle ve kopkoyu korkulara batmış gözlerimle
Haykırıyorum
Senden uyanmak istiyodum ve uyandım...GÜNAYDIN

artık neurasthenia dayım ...

cennet mi cehennem mi

çocukluğum çocukluğunun ellerinden tutarken içinde o annemin rahmi kadar huzurlu kokunu soluyarak nefes aldığım yüreğini bırakıp gidemedim .. çünkü zaten hayattan kopmuştum ve cennetteydim aşkınla öylesine sarhoştum ki birgün cennetimden kovulacağıma hiç inanmak istemedim ... ama kendini kovdurmak için kendini kirletme beni aslında cennet gördüğüm cehennemden itme caban hayret verici bari sen kurtar kendini der gibi...